امروز نمیتونم دل رو آروم کنمبه هر بهانه ای دلتنگ ات میشهآشوب میشهبهانه ی کودکانه میگیرهبهانه ی نبودنم کنار تو که تمام لحظه هام رو پر از بودنت کردیغروب امروزمحال ترین آروزها و بهانه ها رو به سراغم آوردصدای گریه اتتجسم چشمهای پر از اشکتسر گیجه اتامشب نمیتونم دلمرو آروم کنمچای و قهوه میخورمکتاب میخونمبا گلهای تو گلدون تراس حرف میزنممینویسماماهیچکدومتنهایی امشب تو و من رو پر نمیکنهمگر خودت که نیستی که نیستماز فاصله متنفرم + نوشته شده در پنجشنبه پنجم آبان ۱۴۰۱ ساعت 23:48 توسط حمید  | 

چقدر فاصله هست بین تو و مناما دلم خوشهکه از دوردوست داشتنمون جاری هستچقدر دلم خوشه که اون پاییز بالاخره می رسهکه خودم رو بهت برسونمقوی باش جانه مناین غروبهای دلگیرنمیتونه تنهایی به سر انجام برسهنمیتونه تنهایی سر کنهاین زود شب شدنهااین ابرهای تیره ی آسمون و باران گاه و بیگاهکه دمار از روزگار تنهایی مون در آورده تمام میشهتو این روزهای پاییز اونقدر دلهامون کوچیک میشه که جا واسه دلتنگی ندارهاگه امید گرفتن دستات نباشهو امید شنیدن حرفهاتغصه بیچاره ام میکنهی روز خودمو بهت میرسونمواسه اینکهمثل نفس هام دوستت دارمهمونقدر بی اختیارهمونقدر تا پای جان + نوشته شده در دوشنبه نهم آبان ۱۴۰۱ ساعت 12:19 توسط حمید  | 

مننیاز دارم بغلت کنمنیاز دارم باهات ساعت ها حرف بزنمنیاز دارم چشماتو از نزدیک ببینمنیاز دارم دستم قفل دستات بشهنیاز دارم به بودنتنیاز دارم کنارم باشیمن خیلی بهت نیاز دارمتورو با هیچی عوض نمیکنمخنده هاتو دوس دارمصداتو دوس دارمهمه چیتو دوس دارمفقط میخوام بدونیهمینجوری که هستی دوستت دارمجز دوست داشتنتحمید هیچ فایده ای نداره + نوشته شده در جمعه سیزدهم آبان ۱۴۰۱ ساعت 9:54 توسط حمید  |